Ότι είμαι αγράμματος και δεν μπορώ να βαστήσω ταχτική σειρά 'σ ταγραφόμενα, και...τότε φωτίζεται και ο αναγνώστης.Μπαίνοντας εις αυτό το έργον καιακολουθώντας ναγράφω...........(Μακρυγιάννης)

.......να γράφω δικά μου, να γράφω δικά σας, να γράφω και ξένα. Οπιανού και νάναι πάλι εγώ θα γράφω, ακόμα και αν δε μου αρέσουν αυτά που έχετε γραμμένα, απλά γιατί αρέσουν σε σας που τα γράψατε και σε σας που τα βλέπετε, κι αν σας πικράνω μη λησμονάτε τα λόγια του George Orwell ….. εάν σημαίνει κάτι τέλος πάντων η Ελευθερία, σημαίνει το δικαίωμα του να λες στους ανθρώπους αυτά που δεν θέλουν να ακούσουν.

Κυριακή, 7 Οκτωβρίου 2012

Ταξίδι στα έγκατα της Γης!


Το σπήλαιο Gouffre Berger, εξ ολοκλήρου από ασβεστόλιθο, βρίσκεται στη νοτιοανατολική Γαλλία και συχνά έχει χαρακτηριστεί ως «σπηλιά-δολοφόνος», καθώς έξι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στην προσπάθειά τους να εξερευνήσουν τις υπόγειες λίμνες και τις δαιδαλώδεις σπηλιές.
Πρόκειται για την πρώτη σπηλιά στον κόσμο που η διερεύνησή της απαιτεί την κατάβαση πάνω από 1.000 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της Γης και οφείλει την ονομασία της στον Γάλλο σπηλαιολόγο Joseph Berger, τον άνθρωπο που την ανακάλυψε.
Μια ομάδα από 200 Βρετανούς σπηλαιολόγους βρέθηκαν στη νοτιοανατολική Γαλλία προκειμένου να επιτύχουν την εξερεύνηση του σπηλαίου. Και σε συνεργασία με τον ριψοκίνδυνο Βρετανό φωτογράφο Robbie Shone πέτυχαν το… ακατόρθωτο!


«Αυτοί οι σπηλαιολόγοι είναι… τυχοδιώκτες, αλλά το αποτέλεσμα μάς ικανοποίησε όλους. Η ομορφιά του τοπίου δεν περιγράφεται με λόγια και οι εικόνες σίγουρα δεν μπορούν να πουν όλα όσα είδαν τα μάτια μας εκεί κάτω…», λέει ο φωτογράφος.



«Η κατάβαση αποτελεί μια ολόκληρη ιεροτελεστία και σίγουρα δεν είναι για άπειρους ορειβάτες. Η ανταμειβή μας ήρθε με τη θέα αυτής της… υποβρύχιας πισίνας με τα πρασινογάλαζα νερά. Αν υπάρχει παράδεισος, κάπως έτσι πρέπει να είναι», σχολιάζει ο Chris Blakeley, ένας εκ των τολμηρών ορειβατών.


«Δεν είναι εύκολο να φτάσεις στο κατώτατο σημείο σε μια μέρα, όμως όταν το επιτύχεις τότε μόνο καταλαβαίνεις πραγματικά την αίσθηση του να βρίσκεσαι κάπου πραγματικά πολύ βαθιά…» συμπληρώνει ο James Alker.


Το σπήλαιο ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά το 1953, με το Βρετανό δύτη Peter Watkinson και την ομάδα του να φτάνει το 1967 στο βαθύτερο σημείο, που ήταν προσβάσιμο με τα πόδια, και στη συνέχεια να επιτυγχάνουν μια επικίνδυνη υποβρύχια κατάδυση 40 μέτρων.
Λόγω των ασβεστολιθικών τοιχωμάτων του σπηλαίου το νερό μπορεί έυκολα να διαπεράσει τους τοίχους και να πλημμυρίσει τα κενά, γεγονός που προκάλεσε τους έξι θανάτους των σπηλαιολόγων σε παλαιότερο χρόνο.


«Θα μπορούσαμε να μείνουμε εδώ πολλές μέρες, μόνο για να βγάζουμε φωτογραφίες. Όμως και πάλι ούτε αυτές είναι αρκετές. Απλώς δίνουν μια εικόνα στον κόσμο για τον… υπόγειο θαυμαστό κόσμο που βρίσκεται από κάτω μας!», επισημαίνει ο Robbie Shone.



Share
Blog Widget by LinkWithin

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΕΧΕΤΕ ΚΑΤΙ ΝΑ ΠΕΙΤΕ