Ότι είμαι αγράμματος και δεν μπορώ να βαστήσω ταχτική σειρά 'σ ταγραφόμενα, και...τότε φωτίζεται και ο αναγνώστης.Μπαίνοντας εις αυτό το έργον καιακολουθώντας ναγράφω...........(Μακρυγιάννης).......να γράφω δικά μου, να γράφω δικά σας, να γράφω και ξένα. Οπιανού και νάναι πάλι εγώ θα γράφω, ακόμα και αν δε μου αρέσουν αυτά που έχετε γραμμένα, απλά γιατί αρέσουν σε σας που τα γράψατε και σε σας που τα βλέπετε, κι αν σας πικράνω μη λησμονάτε τα λόγια του George Orwell ….. εάν σημαίνει κάτι τέλος πάντων η Ελευθερία, σημαίνει το δικαίωμα του να λες στους ανθρώπους αυτά που δεν θέλουν να ακούσουν.
Κυριακή 18 Μαρτίου 2012
Από μικρές στα «βάσανα»!
Στρατιωτικό σχολείο... θηλέων, στη Ρωσία! Οπως λέει και ένας δάσκαλός τους «τα κορίτσια έχουν περισσότερη υπομονή και θέληση για μάθηση...»
Στιγμιότυπα από την καθημερινότητα στο σχολείο:
Απαραίτητη η στολή από μικρές κιόλας ηλικίες.
... εκτός εάν πρόκειται για το μάθημα ξιφασκίας.
... ή στο μάθημα χορού.
Μόνο κάποιοι από το διδακτικό προσωπικό δεν είναι ένστολοι.
Ποιος είπε ότι τα όπλα είναι μια υπόθεση, που αφορά αποκλειστικά τους μεγάλους;
Η κυρία στη φωτογραφία είναι μητέρα του κοριτσιού και τη βοηθά να φτιάξει τα μαλλιά της, λίγο πριν από μια τελετή στο μουσείο του σχολείου.
Οι τελετές περιλαμβάνουν και χορούς μετά ένστολου συνοδού, που είναι από το αντίστοιχο στρατιωτικό σχολείο αρρένων, φυσικά..
Πηγή
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΕΧΕΤΕ ΚΑΤΙ ΝΑ ΠΕΙΤΕ