Child in Time.......... ένα ροκ«έπος»

Child In Time ένα τραγούδι, ένας ροκ ύμνος ένα έπος.................. Η ιστορία του απλή. Ξεκινάει στις 15 Ιουλίου του 1969, στο "Hanwell Community Center", ένα σχολείο του 19ου αιώνα, το οποίο χρησιμοποιούσαν νέα συγκροτήματα, για πρόβες. Ο «πατέρας» του Child In Time Jon Lord, εντυπωσιασμένος από ένα τραγούδι του συγκροτήματος "It’s A Beautiful Day", που λεγόταν "Bombay Calling", άρχισε να αυτοσχεδιάζει στα πλήκτρα χρησιμοποιώντας το σαν βάση και το αποτέλεσμα έμεινε στην ιστορία.
Οι στίχοι του τραγουδιού είναι επηρεασμένοι από τον Ψυχρό πόλεμο αν και παρ' όλη τη μεγάλη διάρκεια του τραγουδιού, η οποία ξεπερνάει τα δέκα λεπτά, το στιχουργικό κομμάτι διαρκεί λιγότερο αναλογικά με την υπόλοιπη δισκογραφία του συγκροτήματος.Το εξώφυλλο απεικονίζει την μπάντα σε ένα βράχο γλυπτό εμπνευσμένο από το όρος Rushmore.

It's A Beautiful Day - Bombay Calling

Από τον ήσυχο ήχο των πλήκτρων στην εισαγωγή, σαν γλυκό νανούρισμα, στο καυτό δίλεπτο ξέσπασμα του Ritchie Blackmore στην κιθάρα κάπου στην μέση, έρχεται να δέσουν όλα τα παραπάνω τα φωνητικά του Gillan. Ένα περίεργο αλλά και μαγικό δέσιμο, ξεκινώντας απαλά σαν νανούρισμα, να εξελιχθεί σε ουρλιαχτό. Αποδεικνύοντας την ικανότητά της Ροκ αρμονίας ανάμεσα σε συνεχόμενα σκαμπανεβάσματα της «έντασης». Ακόμα και το ουρλιαχτό είναι μελωδικό.  

Το "Child in Time" ήταν το κομμάτι που έκανε τον τραγουδιστή του συγκροτήματος Ian Gillan να ξεχωρίσει αφού είναι ένα ιδιαίτερα απαιτητικό κομμάτι το οποίο ξεκινάει πολύ ήρεμα για να φτάσει στην κορύφωση με τα φωνητικά σε πολύ ψηλές κλίμακες.
Το παράδοξο του κομματιού είναι ότι αμέσως έγινε αναπόσπαστο μέρος των συναυλιών του συγκροτήματος και παιζόταν μέχρι και το 1973 όταν αποχώρησαν από τους Deep Purple οι Ian Gillan και Roger Glover, ενώ ξαναβρήκε την θέση του τη δεκαετία του '80 μέχρι και το 2002, με μια μικρή διακοπή, πάλι, την περίοδο που ο Ian Gillan είχε αποχωρήσει για δεύτερη φορά.

Το  "Child in Time" είναι το τραγούδι των Deep Purple που περιλαμβάνεται εκτός από το 71 στο Made in Japan, σε ζωντανές ερμηνείες του υπάρχουν και σε άλλα άλμπουμ των Deep Purple:

το 69 στο Concerto for Group and Orchestra, το 80 στο Deep Purple in Concert, το 88 στα Nobody's Perfect και  Scandinavian Nights, το 93 στο Live in Japan, το 94 στο Come Hell or High Water και 2006 στα Live in Montreux και Live in Europe

Sweet child in time you'll see the line

The line that's drawn between good and the bad

See the blind man shooting at the world

Bullets flying, taking toll

If you've been bad, lord I bet you have

And you've not been hit by flying lead

You'd better close your eyes

Bow your head

Wait for the ricochet

I wanna hear you scream

Sweet child in time you'll see the line

The line that's drawn between, good and the bad

See the blind man shooting at the world

Bullets flying, taking toll

If you've been bad, lord I bet you have

And you've not been hit by flying lead

You'd better close your eyes

Bow your head

Wait for the ricochet

I gotta hear you scream

Oh, god, oh, no don't, oh, ain't gonna do it, oh, no, no, no, no, no, no, oh no, no, no, no, no, no, no

ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΤΟ............!!!

Συνεχίζεται......... »

Μανώλης Χιώτης το μπουζούκι που σκέπασε την κιθάρα του Τζίμι Χέντριξ

Χιώτη, λάτρευε να ακούει και ο μύθος της ροκ Τζίμι Χέντριξ... που παραδεχόταν πως ο Ελληνας μουσικός είναι καλύτερος από αυτόν. Ο Χιώτης την δεκαετία του ’40 έπαιζε κιθάρα. Κατα τον Μεσοπόλεμο, έφυγε για Αμερική όπου και έπαιζε ως κιθαρίστας, ενώ ήρθε σε επαφή με την αφρο-κουβανέζικη-λατιν μουσικη, το μπλουζ και τη τζαζ.
Γυρνώντας, επινόησε το 4-χορδο μπουζούκι, ώστε να πιάνει ακόρντα κιθάρας και όχι τριχόρδου… Η τεχνική του ήταν κιθαριστική, εξού και τα απίστευτα σόλο που είχε βγάλει. Το πόσο τον επηρέασε η λάτιν μουσική είναι εμφανές σε κλίμακες και ρυθμούς: όλα του σχεδόν τα τραγούδια είναι ρούμπες, σάμπες… αλλά και το γεγονός ότι ήταν ο πρώτος που έφτιαξε ορχήστρες «λαϊκες» με λάτιν όργανα (πνευστά, κρουστά κτλ. κτλ).
Περίφημο παράδειγμα το «Περασμένες μου Αγάπες», ρούμπα από τις λίγες, με ίσως το καλύτερο σόλο που έχει παιχτεί ποτέ σε έγχορδο! Και μιλάμε για τρελές ταχύτητες. Ο Χιώτης ήταν όλα τα λεφτά! Επαιξε μπουζούκι ακόμη και στον Λευκό Οίκο στα γενέθλια του Λίντον Τζόνσον.  Είναι η εποχή που τον άκουσε ο Jimi Hendrix κι εντυπωσιαστηκε…
Το τραγούδι του Μανώλη Χιώτη «Την έδιωξα κι όμως την αγαπώ» βρέθηκε στο αρχείο του Jimi Hendrix την εποχή που ο Χιώτης έκανε περιοδεία στην Αμερική…! 

Ο Χέντριξ με το Χιώτη είχαν βρεθεί στο Σικάγο όταν έπαιζαν σε διπλανά μαγαζιά το 1965 κι έτσι γνωρίστηκαν. Ο Χέντριξ επεδίωξε να τον ακούσει, λέγοντας μετά το θρυλικό «Ο Χιώτης είναι ο καλύτερος κιθαρίστας στον κόσμο», ομολόγησε ο Τζιμι Χεντριξ, μετά από ένα ρεσιτάλ στο Σικάγο.. ενώ τον θεωρούσε τον μεγαλύτερο δεξιοτέχνη στο είδος του!

Ειδικό αφιέρωμα είχε κάνει σε αυτή τη σχέση ο Χρήστος Βασιλόπουλος στη γνωστή εκπομπή της πρώην δημόσιας τηλεόρασης «Μηχανή του Χρόνου».

Είναι να ανατριχιάζεις, πώς σήμερα, που υποτίθεται ότι τα «ξέρουμε όλα», χωρίς να καταλαβαίνουμε ή μάλλον δεν ξέρουμε τίποτα, «σνομπάρουμε» τη γνησιότητά μας και τη μοναδικότητά μας!

Συνεχίζεται......... »

Iron Maiden

Οι Iron Maiden είναι ένα Χέβι Μέταλ μουσικό συγκρότημα από την Αγγλία. Είναι από τους δημοφιλέστερους εκπροσώπους του Χέβι Μέταλ και ειδικά του New Wave Of British Heavy Metal παγκοσμίως για πάνω από 25 χρόνια. Οι πωλήσεις τους ανέρχονται σε πάνω από 85 εκατομμύρια αντίτυπα, αν και ποτέ δεν είχαν στήριξη από το ραδιόφωνο, την τηλεόραση ή τον ευρύτερο μουσικό τύπο. Κομμάτια όπως το The Τrooper, Number of the Beast, Fear of the Dark, Run to the Hills και Hallowed be Thy Name αποτελούν ιστορικές στιγμές όχι μόνο για το metal αλλά και γενικά για την rock σκηνή. Στο ενεργητικό τους έχουν πολλές πρωτιές σε εμπορικό επίπεδο αλλά έχουν βραβευτεί πολλές φορές και από κριτικούς αλλά και από το κοινό.
Οι Iron Maiden ιδρύθηκαν στις 25 Δεκεμβρίου του 1975 από τον μπασίστα Στιβ Χάρις. Τα πρώτα χρόνια, η σύνθεση της μπάντας άλλαζε διαρκώς. Ένας από τους τραγουδιστές που πέρασαν από την μπάντα, ο Ντένις Γούιλκοκ, έφερε στο συγκρότημα τον κιθαρίστα Ντέιβ Μάρεϊι, ο οποίος είναι και σήμερα μέλος της μπάντας. Μετά από συνεχείς αλλαγές στις θέσεις του δεύτερου κιθαρίστα, του ντράμερ και του τραγουδιστή, με τη σύνθεση των Στιβ Χάρις στο μπάσο, Ντέιβ Μάρεϊ και Ντένις Στράττον στι κιθάρες, Κλιβ Μπερ στα ντραμς και Πολ Ντι Άννο στα φωνητικά, η μπάντα το Δεκέμβριο του 1979 υπογράφει συμβόλαιο με τη δισκογραφική εταιρεία EMI.
Το 1980 κυκλοφορεί το ντεμπούτο της μπάντας με τίτλο Iron Maiden και η φήμη της μπάντας εξαπλώνεται. Τραγούδια όπως τα Phantom of the Opera, Running Free και το ομότιτλο παίζονται ακόμα και σήμερα στις ζωντανές εμφανίσεις της μπάντας.

Την επόμενη χρονιά, με τον κιθαρίστα Άντριαν Σμιθ στη θέση του Ντένις Στράττον, κυκλοφορεί το δεύτερο album της μπάντας, με τίτλο Killers, βασισμένο κυρίως σε υλικό που η μπάντα συνέθεσε πριν την κυκλοφορία του ντεμπούτου της. Η πεσμένη απόδοση του τραγουδιστή, όμως, Πολ Ντι Άννο, λόγω της χρήσης ναρκωτικών ουσιών οδήγησε στην απόλυσή του στα μέσα της χρονιάς. Τη θέση του διαδέχτηκε ο πρώην τραγουδιστής των Samson, Μπρους Ντίκινσον. Η νέα σύνθεση κυκλοφόρησε το 1982 το The Number of the Beast, έναν από τους κορυφαίους heavy metal δίσκους όλων των εποχών. 
Η επιτυχία του δίσκου ήταν μεγάλη και συνοδεύτηκε από μια μεγάλη παγκόσμια περιοδεία. Τραγούδια όπως το ομότιτλο, το Run to the Hills και το Hallowed be thy Name θεωρούνται κλασικά heavy metal κομμάτια.

 Η μπάντα μόλις την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησε το επίσης υπερεπιτυχημένο Piece of Mind με τις επιτυχίες The Trooper και Flight of Icarus. Νωρίτερα, όμως, ο Κλιφ Μπερ απολύθηκε από τη θέση του ντράμερ, την οποία διαδέχτηκε ο Νίκο Μακ Μπρέιν, αποτελώντας έκτοτε αναπόσπαστο μέλος του συγκροτήματος. Η μπάντα συνέχισε ακούραστα τη σύνθεση νέων κομματιών και το 1984 κυκλοφόρησε το Powerslave με επιτυχίες όπως το Aces High, το Two Minutes to Midnight και το 13-λεπτο Rime of the Ancient Mariner. Η περιοδεία που ακολούθησε διήρκησε πάνω από ένα χρόνο, με τη μπάντα να συμμετέχει σε μεγάλα φεστιβάλ ανά τον κόσμο.

Το 1986 κυκλοφορεί το Somewhere In Time, με κορυφαία στιγμή το single Wasted Years. Δύο χρόνια αργότερα κυκλοφορεί ο δίσκος Seventh Son of a Seventh Son, ο οποίος έφτασε μέχρι την πρώτη θέση στα βρετανικά charts, δείγμα της μεγάλης απήχησης της μπάντας

Το 1990 αποχώρησε ο κιθαρίστας Άντριαν Σμιθ, λόγω διαφορών με τον μπασίστα Στιβ Χάρις, που αφορούσαν τη μουσική κατεύθυνση της μπάντας. 

Τη θέση του πήρε ο Τζάνικ Τζερς.

Την ίδια χρονιά κυκλοφορεί το No Prayer for the Dying με το Bring Your Daughter...To The Slaughter να ξεχωρίζει. Το 1992 κυκλοφορεί το Fear of the Dark με το αγαπημένο ομότιτλο, το Be Quick Or Be Dead, το From Here to Eternity και το Wasting Love να αποτελούν τα singles του δίσκου.

Το 1993 ο τραγουδιστής Μπρους Ντίκινσον ανακοινώνει πως αποχωρεί από τη μπάντα για να αφοσιωθεί στην προσωπική του καριέρα. 

Ο αντικαταστάτης του, Μπλέιζ Μπέιλι δίχασε τους φίλους της μπάντας. Για το λόγο αυτό, οι δύο δίσκοι που ηχογραφήθηκαν με τη νέα σύνθεση (The X Factor και Virtual XI έλαβαν τη μικρότερη θέση στα charts στην ιστορία της μπάντας. Το 1999 ο Μπέιλι αποχώρησε από τη μπάντα και η επιστροφή των Μπρους Ντίκινσον και Άντριαν Σμιθ σήμανε την έναρξη της νέας εποχής της μπάντας. Ο Τζάνικ Τζερσ παρέμεινε στη μπάντα, έτσι η νέα και τρέχουσα σύνθεση αποτελείται από τους Μπρους Ντίκινσο, Στιβ Χάρρις, Νίκο Μακ Μπρέιν, Ντέιβ Μάρεϊ, Τζάνικ Τζερς και Αντριαν Σμιθ.
Το 2000 κυκλοφορεί το ντεμπούτο της επιστροφής του Ντίκινσον, Brave New World, που δέχτηκε θετική ανταπόκριση από τους φίλους της μπάντας.

Στα πλαίσια της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου, ηχογραφήθηκε και μαγνητοσκοπήθηκε η ζωντανή εμφάνιση της μπάντας στο φεστιβάλ Rock in Rio της Βραζιλίας. Η μπάντα συνέχισε να είναι ενεργή και το καλοκαίρι του 2003 κυκλοφορεί το επίσης πολύ καλό Dance of Death. Το 2005 η μπάντα πραγματοποίησε την Eddie Rips Up the World Tour εκτελώντας ζωντανά υλικό μόνο από τους τέσσερις πρώτους δίσκους της. Την επόμενη χρονιά κυκλοφορεί το 14ο album της μπάντας με τίτλο A Matter of Life and Death, συνοδευόμενο από μια ακόμα παγκόσμια περιοδεία. Το 2008 όμως η μπάντα πραγματοποίησε την Somewhere Back In Time Tour, το σέτλιστ της οποίας περιλάμβανε υλικό από τους κλασικούς δίσκους της μπάντας (Iron Maiden-Somewhere In Time) και το κομμάτι Fear of the Dark. Στάσεις της μπάντας στην περιοδεία μαγνητοσκοπήθηκαν και κυκλοφόρησαν στο DVD Flight 666.

Το 2010 κυκλοφορεί το The Final Frontier, ο 15ος δίσκος της μπάντας. Η επιτυχία του δίσκου ήταν τεράστια, καθώς έφτασε στην πρώτη θέση των charts σαράντα συνολικά χωρών. 

Η περιοδεία που ακολούθησε και βρίσκεται σε εξέλιξη περιλαμβάνει σχεδόν εκατό ζωντανές εμφανίσεις σε όλο τον κόσμο και θα ολοκληρωθεί στις 6 Αυγούστου του 2011. Παράλληλα, το single El Dorado χάρισε στη μπαντα το πρώτο της βραβείο Grammy.

 Fear Of The Dark

                                                            Wasted Years

                                                        Phantom of the Opera

                                                             Run To The Hills

                                                                The Trooper

                                                           

Συνεχίζεται......... »